Hui Niang Wan Xin - หวั่นซิน ยอดหญิงแห่งฮุยโจว

เรื่องราวแห่งชีวิต ความรัก ความอิจฉาริษยา และการทำลายล้างของผู้คนในสกุลใหญ่แห่งมณฑลฮุยโจว

====== เรื่องย่อจากช่อง 3 ======

14 - 18 พ.ค. 2555

ฮุ่ยเสียงคุณชายใหญ่สกุลอู๋ป่วยเรื้อรังมานาน สกุลอู๋จัดงานแต่งงานสะเดาะเคราะห์ให้ฮุ่ยเสียงโดยให้ฮุ่ยเสียงแต่งงานกับเย่หวั่นซิน ฮุ่ยเสียงซึ่งป่วยเรื้อรังมานานนั้นข้อรังเกียจการแต่งงาน ในคืนวันแต่งงาน หวั่นซินถูกขับไล่ออกจากห้องหอ ทำให้หวั่นซินต้องนอนตากลมอยู่ภายนอกตลอดทั้งคืน รุ่งขึ้น หวั่นซินยกน้ำชาให้คุณนายอู๋ นึกไม่ถึงว่ากลับถูกซิ่วผิงสะใภ้รองพูดจาถากถาง   หลังจากที่คุณนายอู๋ดื่มน้ำชาแล้วก็ให้ศีลให้พรหวั่นซิน คุณนายอู๋บอกกฏเกณฑ์ต่างๆของบ้านสกุลอู๋ให้หวั่นซินรู้และกำชับให้นางปฏิบัติอย่างเคร่งครัด อย่าได้ทำผิดเป็นอันขาด หวั่นซินนำยาไปให้ฮุ่ยเสียง ฮุ่ยเสียงโกรธมากปัดถ้วยยาแตกกระจาย หวั่นซินได้แต่อดทนโดยก้มหน้าก้มตาดูแลปรนนิบัติฮุ่ยเสียง หวั่นซินเรียกรังนกนางแอ่นเป็นรังนก คำพูดเปิ่นๆของหวั่นซินทำให้ฮุ่ยเสียงสัมผัสได้ถึงความน่ารักของหวั่นซิน ฮุ่ยเสียงเริ่มทำใจยอมรับหวั่นซิน ตกดึก ฮุ่ยเสียงไม่ได้ขับไล่หวั่นซินออกจากห้องนอนอีกต่อไปโดยอนุญาตให้หวั่นซินนอนห้องเดียวกับตน     เพียงแต่ไม่ได้นอนร่วมเตียงเดียวกันเท่านั้น      ฮุ่ยเสียงคิดว่าหวั่นซินนำเรื่องที่ตนอาละวาดทำถ้วยยาแตกไปฟ้องคุณนายอู๋ ทำให้ฮุ่ยเสียงไม่พอใจหวั่นซินขึ้นมา หลายครั้งที่ฮุ่ยเสียงพ่นยาใส่หน้าหวั่นซิน  ต่อมา ฮุ่ยเสียงถึงรู้ว่าตนเข้าใจผิดหวั่นซิน  เหลียนเอ๋อสาวใช้ใช้วาจาจาบจ้วงไม่เกรงใจหวั่นซินแม้แต่น้อย ยั่วหลันผ่านมาได้ยินเข้าจึงตบหน้าเหลียนเอ๋อเป็นการสั่งสอน เหลียนเอ๋อนำเรื่องที่เกิดขึ้นไปฟ้องคุณนายอู๋ หวั่นซินขอความเมตตาจากคุณนายอู๋ให้ยั่วหลัน คุณนายอู๋เห็นว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต้นเหตุมาจากหวั่นซิน ดังนั้นจึงตำหนิติเตียนหวั่นซินเป็นการใหญ่     

                ฮุ่ยเสียงเกิดความไม่พอใจเมื่อรู้จากหยุนเอ๋อว่าหวั่นซินถูกเหลียนเอ๋อรังแก หวั่นซินซ่อมรถเข็นให้ฮุ่ยเสียง จากนั้นก็เกลี้ยกล่อมฮุ่ยเสียงให้นั่งรถเข็นออกไปข้างนอกรับอากาศบริสุทธิ์บ้าง ทุกคนต่างพึงพอใจที่หวั่นซินดูแลปรนนิบัติฮุ่ยเสียงเป็นอย่างดี ขณะที่หวั่นซินพาฮุ่ยเสียงออกไปรับอากาศบริสุทธิ์นั่นเองได้พบกับเหลียนเอ๋อ ฮุ่ยเสียงเตือนเหลียนเอ๋อให้ตระหนักถึงฐานะนายบ่าว หวั่นซินตื้นตันใจมากเมื่อเห็นฮุ่ยเสียงปกป้องนาง หวั่นซินไม่พูดอะไรมากโดยพูดแต่เพียงคำว่าขอบคุณเท่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่างฮุ่ยเสียงและหวั่นซินสนิทสนมแนบแน่นขึ้นทุกที เนื่องจากฮุ่ยเสียงออกไปตากลมจึงทำให้ล้มป่วยลง ทำให้คุณนายอู๋ตำหนิหวั่นซินเป็นการใหญ่ หวั่นซินดูแลปรนนิบัติฮุ่ยเสียงอย่างดี ทำให้หวั่นซินเหน็ดเหนื่อยเป็นพิเศษ ด้วยความอ่อนเพลียจึงเป็นลมหมดสติ ฮุ่ยเสียงรีบประคองหวั่นซินขึ้นมา ฮุ่ยเสียงพบว่าหวั่นซินเท้าโต(หมายถึงหญิงในสมัยโบราณที่ไม่ได้รัดเท้าให้เล็กตามธรรมเนียมจีนที่สืบทอดกันมา) นึกไม่ถึงว่าฮุ่ยเสียงเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ เนื่องจากหวั่นซินต้องดูแลปรนนิบัติฮุ่ยเสียง ทำให้หวั่นซินไม่ได้กลับบ้านเกิดเสียที อาการป่วยของฮุ่ยเสียงทุเลาขึ้นมาก คุณนายอู๋จึงอนุญาตให้หวั่นซินกลับบ้าน เมื่อหวั่นซินกลับถึงบ้านก็ได้พบกับลู่เซิงชายหนุ่มที่เติบโตมาด้วยกัน ลู่เซิงทำกล่องเครื่องสำอางให้หวั่นซินตลอดทั้งคืนโดยตั้งใจว่าจะมอบให้หวั่นซินในวันรุ่งขึ้น แต่น่าเสียดายที่หวั่นซินเดินทางกลับบ้านสกุลอู๋เสียแล้ว บ้านสกุลอู๋เปิดวงเล่นไพ่นกกระจอก แต่ขาดไปขาหนึ่ง คุณนายอู๋จึงชักชวนหวั่นซินมาเล่น หวั่นซินซึ่งเล่นไพ่นกกระจอกไม่เป็นนั้นต้องสูญเสียเงินถึงหนึ่งร้อยยี่สิบเหรียญ หวั่นซินไม่มีเงินมากมายเพียงนั้น คุณนายอู๋จึงชดใช้เงินแทนหวั่นซิน ทำให้หวั่นซินเกิดความไม่สบายใจขึ้นมา     

                หวั่นซินรู้สึกผิดที่ทำให้คุณนายอู๋ต้องสูญเสียเงินถึงหนึ่งร้อยยี่สิบเหรียญเพื่อนาง ฮุ่ยเสียงและหวั่นซินพูดคุยกัน ฮุ่ยเสียงถึงรู้ว่าหวั่นซินเป็นลูกกตัญญู ฮุ่ยเสียงเกิดความเห็นใจหวั่นซินไม่อยากให้หวั่นซินต้องคิดมากด้วยทำให้คุณนายอู๋ต้องเสียเงิน ดังนั้นจึงมอบเงินให้หวั่นซินนำไปคืนคุณนายอู๋ ฮุ่ยจิ้นคิดผลิตสินค้าใหม่ขึ้นมา ดังนั้นจึงขอความช่วยเหลือจากคนงานบ้านสกุลหลิ่ว ซื่อไกว้จำได้ว่าคนงานที่ฮุ่ยจิ้นพามานั้นเป็นคนงานบ้านสกุลหลิ่ว ซื่อไกว้ไม่ยอมให้คนงานบ้านสกุลหลิ่วเข้าไปในโรงงาน ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ซื่อไกว้และคนงานบ้านสกุลหลิ่วทะเลาะเบาะแว้งกันขึ้นมา คุณนายอู๋ตระเตรียมรองเท้าคู่ใหม่ให้หญิงสาวในบ้าน เมื่อถามถึงขนาดรองเท้าที่หวั่นซินสวมใส่ หวั่นซินเปิดเผยความจริงให้คุณนายอู๋รู้ว่านางไม่ได้รัดเท้าตามธรรมเนียมจีนเก่าก่อน โชคดีที่ฮุ่ยเสียงช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้หวั่นซิน มีคนแอบวางยาพิษในยาฮุ่ยเสียง ทำให้ฮุ่ยเสียงซึ่งเริ่มแข็งแรงต้องล้มป่วยลง หยุนเอ๋อบอกหวั่นซินว่านางเห็นยั่วหลันเข้าไปแตะต้องยาของฮุ่ยเสียง หวั่นซินเชื่อว่ายั่วหลันจะต้องเกี่ยวพันกับการล้มป่วยของฮุ่ยเสียงอย่างแน่นอน

                หวั่นซินนำยาไปตรวจสอบพบว่ามีตัวยาเพิ่มขึ้นขนานหนึ่งซึ่งตัวยานี้ทำให้ฮุ่ยเสียงป่วยเรื้อรัง หวั่นซินเห็นยั่วหลันแตะต้องยาของฮุ่ยเสียง ดังนั้นจึงปักใจเชื่อว่ายั่วหลันคิดปองร้ายฮุ่ยเสียง หวั่นซินคาดคั้นเอาความจริงจากยั่วหลันว่าเหตุใดจึงคิดปองร้ายฮุ่ยเสียง        ยั่วหลันเปิดเผยความจริงให้หวั่นซินรู้ว่าคนที่คิดปองร้ายฮุ่ยเสียงนั้นไม่ใช่นาง แต่เป็นคนอื่นซึ่งบงการอยู่เบื้องหลัง เมื่อหวั่นซินได้ยินเช่นนั้นจึงถามยั่วหลันต่อไปว่าใครเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง แม้ว่ายั่วหลันรู้ดีว่าซิ่วผิงเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง ยั่วหลันไม่อยากให้เรื่องนี้บานปลายออกไป ดังนั้นจึงปกปิดความจริงเอาไว้ หวั่นซินแอบล้างเท้า นึกไม่ถึงกลับถูกซิ่วผิงพบเห็นเข้า  ซิ่วผิงยุฮุ่ยจิ้นให้นำความไปบอกคุณนายอู๋ เชื่อว่าเมื่อคุณนายอู๋รู้เรื่องนี้แล้วก็จะต้องขับไล่หวั่นซินไปจากบ้านสกุลอู๋อย่างแน่นอน หวั่นซินถูกเอาผิดตามกฏเกณฑ์บ้านสกุลอู๋ เมื่อแม่ของหวั่นซินรู้ว่าเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับหวั่นซิน นางก็รีบรุดมาช่วยหวั่นซินทันที

                หวั่นซินถูกลงโทษแขวนที่ต้นไม้เป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ลู่เซิงคิดช่วยเหลือหวั่นซินถึงกับมีเรื่องวิวาทกับคนงานที่เป็นยามเฝ้าหวั่นซิน โชคดีที่ยั่วหลันเข้าคลี่คลายสถานการณ์ ลู่เซิงและยั่วหลันพากันไปขอร้องฮุ่ยเสียงให้หาทางช่วยเหลือหวั่นซิน ลู่เซิงประคองฮุ่ยเสียงซึ่งป่วยกระเสาะกระแสะไปหาหวั่นซิน ฮุ่ยเสียงฉวยโอกาสที่ลู่เซิงวิวาทกับยามนั้นเข้าไปช่วยหวั่นซิน  ความแน่วแน่ของฮุ่ยเสียงทำให้คุณนายอู๋ยกเว้นโทษให้หวั่นซิน หวั่นซินซึ่งถูกขังเป็นเวลานานทำให้มีผื่นจำนวนมากขึ้นตามร่างกาย คุณนายอู๋หายารักษาหวั่นซินและจากความช่วยเหลือขอซื่อไกว้ทำให้พบตัวยารักษาผื่นให้หวั่นซิน คุณนายอู๋จัดหาที่พักให้ซื่อไกว้เพื่อไว้ปรุงยาให้หวั่นซิน คุณนายอู๋ให้หวั่นซินมารักษาตัวในเรือนของนาง คุณนายอู๋ดูแลหวั่นซินเป็นอย่างดี ในที่สุดหวั่นซินก็หายเป็นปกติ ในช่วงเวลานี้เองความจริงใจที่ทั้งสองมีให้กันนั้นทำให้แม่ผัวลูกสะใภ้เข้ากันได้เป็นอย่างดี หลังจากที่เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแล้ว คุษนายอู๋ก็ยอมรับหวั่นซินเป็นสะใภ้ใหญ่บ้านสกุลอู๋

                หวั่นซินฝั่นร้าย ฮุ่ยเสียงเห็นเช่นนั้นจึงดึงนางเข้ามากอด คุณนายอู๋พบว่าฮุ่ยหยูมีใจให้ลู่เซิง  เมื่อคุณนายอู๋รู้เช่นนั้นแล้วก็เตือนฮุ่ยหยูอย่าคิดนอกลู่นอกทาง ฮุ่ยหยูไม่พอใจจึงระบายคามอัดอั้นตันใจให้ยั่วหลันฟัง ฮุ่ยเสียงสุขภาพแข็งแรงขึ้นเป็นลำดับ ฮุ่ยจิ้นและซิ่วผิงต่างเห็นว่าถ้าหากปล่อยให้ฮุ่ยเสียงแข็งแรงดังเดิม ต่อไปจะส่งผลร้ายกับพวกตนอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงตัดสินใจวางยาฮุ่ยเสียงอีกครั้ง หวั่นซินพบว่ามีคนวางยาพิษในยาของฮุ่ยเสียง    หวั่นซินซ้อนแผนโดยนัดแนะฮุ่ยเสียงให้ทำเป็นแกล้งตาย   ซิ่วผิงเกิดความหวาดกลัวจึงเปิดเผยความจริงออกมา คุณนายอู๋โกรธมากจึงขับไล่ซิ่วผิงไปจากบ้านสกุลอู๋ เถ้าแก่หลิ่วและคุณนายหลิ่วต่างพากันไปเรียกร้องความเป็นธรรมจากเถ้าแก่อู๋ให้ซิ่วผิง หลังจากที่เกิดเรื่องร้ายขึ้นแล้ว ฮุ่ยจิ้นตัดสินใจเปิดตัวเป็นศัตรูกับหวั่นซิน

.....................